Category Archives: อาหารไทย

เครื่องแกงไทย มนต์เสน่ห์มัดใจไม่แพ้ชาติใดในโลก

คนไทยเรามักคุ้นเคยกับอาหารที่มีส่วนประกอบเป็นเครื่องแกง เนื่องจากเป็นอาหารที่สืบทอดวิธีปรุงเมนูนี้กันมาจากรุ่นสู่รุ่น และในปัจจุบันก็สามารถซื้อหามารับประทานได้ง่าย เนื่องจากอาหารไทยโดยส่วนใหญ่ จะเป็นอาหารที่ทำมาจากเครื่องแกงเป็นวัตถุดิบหลักหลากหลายเมนู เช่น แกงเผ็ด แกงคั่ว ฯลฯวันนี้เราจะพามารู้จักเครื่องแกงชนิดต่างๆ ที่ใช้ปรุงเป็นอาหารไทย จะมีความเหมือนหรือต่างกันในองค์ประกอบเพื่อให้เข้ากันกับรสชาติของเมนูนั้น ๆ สันนิษฐานว่าเครื่องแกงไทยนั้น มีมานานตั้งแต่ครั้งสมัยรัชกาลที่ 2 และมีพื้นฐานมาจากอาหารอินเดียอีกด้วย

เครื่องแกงไทยนั้นมีมากมายหลายชนิด แตกต่างไปตามวัตถุดิบที่ใช้ประกอบเมนูนั้น ๆ

เครื่องแกงสูตรเด็ดที่เรามักจะได้รับประทานประจำอย่างเช่น เครื่องแกงเผ็ด เครื่องแกงคั่ว เครื่องแกงพะแนง และ เครื่องแกงมัสมั่น เนื่องจากสามารถประยุกต์วัตถุดิบที่ใช้นำมาปรุงอาหารได้หลากหลาย และเป็นที่คุ้นเคยและถูกปากคนไทยมาอย่างยาวนาน

ขั้นตอนที่พิถีพิถันนำมาซึ่งรสชาติที่กลมกล่อม

เครื่องแกงเผ็ด มีวัตถุดิบหลัก ๆ คือ หัวหอมแดง หัวกระเทียม ตะไคร้ซอย ผิวมะกรูดซอย ข่าซอย พริกแห้ง กะปิ เกลือป่น รากผักชี ลูกผักชี และยี่หร่า ต่อมาเป็นเครื่องแกงคั่ว จะมีส่วนผสมเหมือนเครื่องแกงเผ็ดแต่จะไม่ใส่รากผักชี ลูกผักชีและยี่หร่า แต่จะเพิ่มพริกไทยมาแทน สำหรับเครื่องแกงพะแนง จะใช้ส่วนผสมทั้งของเครื่องแกงเผ็ดและเครื่องแกงคั่วรวมกัน และสุดท้ายเครื่องแกงมัสมั่น จะใช้ส่วนผสมเหมือนแกงพะแนงแต่จะเพิ่มลูกจันทร์และอบเชยเข้ามาด้วย โดยวิธีการทำเครื่องแกงจะใช้การโขลกส่วนผสมทั้งหมดรวมกันให้ละเอียดจนเป็นเนื้อเดียวกัน เมื่อเสร็จแล้วจะได้เครื่องแกงที่มีกลิ่นหอมและอุดมไปด้วยคุณค่าจากสมุนไพร

เมนูอาหารไทยที่ต้องใช้พริกแกงมีมากมายหลากหลายเมนู เช่น แกงเผ็ดเป็ดย่าง แกงคั่วหอยแมลงภู่ แกงพะแนงหมู แกงมัสมั่นไก่ เป็นต้น

เครื่องแกงไทย ใส่ความอร่อยและคุณค่าสมุนไพรไทย

ตัวอย่างส่วนผสมในเครื่องแกงและประโยชน์ทางสมุนไพรอาทิเช่น “พริก” ช่วยระบบเผาผลาญของร่างกาย อีกทั้งยังช่วยลดความเสี่ยงของการเกิดมะเร็งได้ “กระชาย” มีคุณสมบัติช่วยบำรุงมดลูก บำรุงเส้นผม และช่วยในการทำงานของไต “ใบมะกรูด” ช่วยบำรุงสมอง ช่วยขับลม สามารถลดอาการบวมน้ำ และลดความดัน “กระเทียม” ช่วยกระตุ้นภูมิคุ้มกัน ช่วยย่อยอาหาร และลดคลอเรสเตอรอล บำรุงหัวใจ “หัวหอม” ช่วยให้เจริญอาหาร ความจำดี บำรุงโลหิต “ข่า” ช่วยฆ่าเชื้อรา แบคทีเรีย ขับลมแก้ท้องเฟ้อ “ตะไคร้” ช่วยลดการเจ็บปวดกล้ามเนื้อ ลดอาการเกิดกรดยูริคหรือโรคเก๊าท์ได้ และ “พริกไทย” ช่วยบรรเทาอาการคัดจมูก บรรเทาอาการไอและช่วยกระตุ้นการย่อยอาหารซึ่งมีส่วนช่วยในการลดน้ำหนักตัว ซึ่งสรรพคุณเหล่านี้รวมตัวอยู่ในเครื่องแกงอย่างครบครัน

จะเห็นได้ว่าส่วนประกอบในเครื่องแกงไทยมักจะประกอบไปด้วยวัตถุดิบที่มีคุณค่าทางด้านสมุนไพร เมื่อรวมกันแล้วนำมาประกอบอาหารจึงทำให้ผู้รับประทานไม่เพียงแต่ได้รสชาติความอร่อยกลมกล่อม ตามแบบฉบับของอาหารอันประกอบด้วยเครื่องแกงไทย แต่ยังได้รับประโยชน์จากส่วนผสมเครื่องแกงเหล่านี้ควบคู่กันไปอีกด้วย

ผัดกะเพราและข้าวผัด อาหารจานด่วน เมนูเร็วทันใจกับรสชาติที่หลายคนคุ้นเคย

พูดถึงอาหารจานด่วน หลาย ๆ คนคงนึกถึง ข้าวผัดกะเพราและข้าวผัดเป็นอย่างแรก ซึ่งอาหารสองเมนูนี้ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะผู้ที่ต้องการรับประทานอะไรที่ง่าย ๆ สามารถเลือกใส่วัตถุดิบที่หลากหลาย และมีรสชาติอร่อย ภายในเวลาอันรวดเร็ว มีขั้นตอนและวิธีการที่ไม่ยุ่งยากซับซ้อน และสามารถทำรับประทานเองได้ที่บ้าน ตามมารู้จักเมนูอาหารจานด่วนนี้กันเลย

ผัดกะเพรา เมนูรสจัดจ้าน

ผัดกะเพราเริ่มเป็นที่นิยมประมาณราว ๆ ปี 2490-2500 เป็นอาหารที่ดัดแปลงมาจากเมนูแกงป่า โดยการนำเนื้อมาผัดกับกระเทียมและเต้าเจี้ยวดำ ใส่ใบกะเพราและพริกลงไป และนำมาวางราดบนข้าวรับประทานกับไข่ดาว ซึ่งในปัจจุบันเราไม่นิยมใส่เต้าเจี้ยวดำในผัดกะเพราแล้ว

ข้าวผัด เมนูอร่อยกลมกล่อม

สำหรับข้าวผัดนั้นสันนิษฐานกันว่ามีต้นกำเนิดมาจากประเทศจีน เกิดจากการนำเอาข้าวเย็นที่เหลือมาผัดรวมกับส่วนผสมอื่น ๆ ที่มีอยู่ จนกลายเป็นเมนูใหม่ขึ้นมา จากนั้นชาวจีนได้อพยพมาตั้งถิ่นฐานยังประเทศต่าง ๆ แต่ละประเทศก็ปรับปรุงสูตรเมนูข้าวผัดให้เข้ากับรสชาติที่เป็นที่ชื่นชอบของประเทศนั้น ๆ

เมนูอาหารจานด่วนทำง่ายไม่ยุ่งยาก หรือจะสั่งมารับประทานก็ไม่ต้องรอนาน

ขั้นตอนและวิธีการทำผัดกะเพรานั้น เริ่มจากการนำกระเทียมและพริกบุบพอแตกมาผัดเข้าด้วยกันกับเนื้อสัตว์ที่ต้องการทำผัดกะเพรา เช่น เนื้อหมู เนื้อไก่ เนื้อวัว กุ้ง ปลาหมึก หอยแมลงภู่ ปลา หรือเนื้อปูและเนื้อสัตว์อีกหลายชนิดที่สามารถนำมาทำผัดกะเพราได้ สำหรับบางท่านหรือบางร้านอาจจะใส่วัตถุดิบอื่นเพิ่มเติมด้วย เช่น ถั่วฝักยาว ข้าวโพดอ่อนและหอมหัวใหญ่ ปรุงรสด้วยเครื่องปรุงต่างๆ เช่นน้ำปลา ซีอิ๊วดำ น้ำตาล ผงชูรส ฯลฯ อาจมีการเติมน้ำสต๊อกพอขลุกขลิก นำมาราดบนข้าวสวยร้อน ๆ นิยมรับประทานคู่กับไข่ดาวเพื่อดับความเผ็ดร้อนอีกด้วย

ส่วนข้าวผัดก็จะมีขั้นตอนและวิธีการทำ โดยการนำข้าวสวยไปผัดกับเครื่องปรุงต่าง ๆ เช่น ซอสพริก ซอสมะเขือเทศ น้ำพริก ซีอิ๊วดำ ซอสถั่วเหลือง จากนั้นนำเนื้อสัตว์ต่าง ๆ มาใส่ลงไป เช่น เนื้อหมู เนื้อไก่ กุ้ง ปลาหมึก เนื้อปู เป็นต้น อาจเพิ่มไข่ลงไปในขั้นตอนของการผัดด้วย เมื่อจะนำมารับประทานจะใช้มะนาวบีบเพื่อเพิ่มรสชาติ มีแตงกวาหั่นชิ้นและต้นหอมเป็นเครื่องเคียง มักจะเรียกชื่อเมนู ตามส่วนผสมที่ใส่ลงไปผัด เช่น ข้าวผัดหมู ข้าวผัดไก่ ข้าวผัดปู

ตอบสนองความต้องการในยุคสมัยที่เร่งรีบ

ด้วยขั้นตอนที่รวดเร็วและวิธีทำที่ไม่ยุ่งยาก ทั้งยังคงไว้ซึ่งรสชาติความอร่อยของเมนูอาหารจานด่วนนี้ จึงไม่แปลกที่สองเมนูนี้จะเข้าไปอยู่ในใจของใครหลายคน ชนิดที่ว่ารับประทานกันได้ทุกวันติดต่อกันก็ยังไม่รู้สึกเบื่อกันเลย อาจเป็นอาหารที่ดูไม่มีความพิเศษหรือแปลกใหม่ แต่ก็มีเสน่ห์และเอกลักษณ์เฉพาะตัวมาอย่างยาวนานจนถึงทุกวันนี้

อาหารเช้าแบบไทย ๆ  ที่หาทานง่าย อิ่มสบายท้องยามเช้า

ช่วงเวลาเช้าเป็นเวลาเร่งรีบของใครหลาย ๆ คน แต่หากตอนตื่นเช้ามาแล้วไม่ได้ทานอะไรเข้าไป ก็อาจทำให้ผู้ใหญ่วัยทำงานคิดงานไม่ออก หรือเด็กนักเรียนอาจจะเรียนอะไรไม่รู้เรื่องเอาได้ เพราะมัวแต่มานั่งหิวจนแสบท้อง อีกทั้งระบบของร่างกายมนุษย์จำเป็นต้องใช้พลังงานจากอาหารเช้า เราจึงนิยมการหาซื้อหรือทำอาหารง่าย ๆ รองท้องไว้ก่อนเริ่มภารกิจระหว่างวัน และด้วยความอุดมสมบูรณ์ของแหล่งอาหารการ กินในประเทศไทย เราจึงมีตัวเลือกของอาหารเช้าหลากหลายมารับประทานกันในทุก ๆ เช้า

อาหารเช้ายอดนิยมอย่างแรก ๆ ที่นึกถึงน่าจะหนีไม่พ้น ข้าวต้ม โจ๊ก และต้มเลือดหมู หรือเกาเหลาเลือดหมูนั่นเอง  หลายคนรับประทานประจำทุกวันจนแทบไม่ต้องมานั่งนึกถึงเมนูอื่น

ข้าวต้ม คือข้าวที่นำมาหุงด้วยวิธีการใส่น้ำให้มากกว่าเวลาหุงข้าวแบบปกติ ต้มจนข้าวสุกและมีความนิ่มมากกว่า และมีการใส่วัตถุดิบที่แตกต่างกัน เช่น ข้าวต้มหมู ข้าวต้มปลา ข้าวต้มกุ้ง เป็นต้น ปรุงรสด้วยเครื่องปรุงต่าง ๆ จนได้รสชาติที่กลมกล่อม โรยหน้าด้วยต้นหอมผักชี หรือผักขึ้นฉ่ายเพื่อเพิ่มความหอม ตามด้วยการใส่กระเจียมเจียวก่อนรับประทานด้วย อาจมีการปรุงรสเพิ่มตามความชอบด้วยเครื่องปรุงเช่น พริกป่น พริกดองน้ำส้มสายชูฯลฯ อีกด้วย

ส่วนโจ๊กนั้นมีต้นกำเนิดจากประเทศจีน ทำมาจากข้าวเช่นกัน แต่จะแตกต่างกันตรงที่ใช้ส่วนของปลายข้าวมาทำ เนื่องจากจะต้องให้ละลายเข้ากับน้ำซุปที่ใช้ต้มจนเป็นเนื้อเดียวกัน โจ๊กนิยมใส่เนื้อสัตว์ต่าง ๆ ลงไปด้วยเช่น หมูบดที่มีความนุ่มเด้ง หมูสับหมักกับเครื่องเทศเช่น ซอสปรุงรส กระเทียมพริกไทยตำละเอียด ฯลฯ แต่จะไม่นิยมใส่หมูเป็นชิ้น ๆ อาจเปลี่ยนจากเนื้อหมูเป็น เนื้อไก่ กุ้ง เครื่องในหมู หรือเนื้อปลา จะใส่ไข่หรือไม่ใส่ก็ได้ตามความชอบ เสร็จแล้วโรยหน้าด้วยต้นหอมซอย ขิงซอย โจ๊กมักจะปรุงให้มีรสชาติค่อนข้างอ่อน เมื่อจะรับประทานสามารถปรุงรสเพิ่มอีกได้

อาหารอีกชนิดที่เรามักจะพบเห็นได้บ่อย ๆ ในตอนเช้า นั่นคือต้มเลือดหมูหรือเกาเหลาเลือดหมู เป็นอาหารไทย ประกอบด้วย เครื่องในหมู เช่น ตับหมู หัวใจหมู กระเพาะหมู ไส้อ่อนและไส้ใหญ่ รวมถึงเลือดหมู และผักยอดอ่อน เช่น ตำลึง จิงจูฉ่าย หรือในปัจจุบันใช้ผักกาดหอมแทนได้ ต้มในน้ำซุปกระดูกหมู โรยด้วยพริกไทยป่นนิดหน่อย มักนิยมรับประทานกับข้าวสวยและมีการเพิ่มเครื่องปรุงอื่น ๆ เมื่อจะรับประทานตามความชอบ เช่น พริกป่น เป็นมื้อเช้าอีกหนึ่งมื้อที่นับว่าอร่อยและครบคุณค่ากันเลยทีเดียว

เพราะ “อาหารเช้า” คือมื้อสำคัญ เราจึงไม่ควรมองข้ามและละเลยการรับประทานอาหารเช้า

เมนูอาหารเช้ายอดนิยมนี้จึงเหมาะอย่างยิ่งสำหรับผู้มีเวลาน้อย แต่ไม่อยากพลาดการรักษาสุขภาพ และช่วยเสริมสร้างระบบการเผาผลาญให้เป็นปกติ แถมด้วยรสชาติที่อร่อยรับประทานง่ายจนเป็นที่ติดใจของหลายคน อีกทั้งยังสามารถทำทานได้เอง ถือเป็นเมนูที่เหมาะสำหรับทุกคนในครอบครัวอย่างแท้จริง

“ข้าวเกรียบเตา” ขนมอินดี้ของดีเมืองแพร่ ขนมหายากที่อยากบอกต่อ

พามารู้จักขนมของ จ.แพร่ เตาบ้านนาคูหา ตำบลสวนเขื่อน อำเภอเมือง ห่างจากตัวเมืองแพร่ประมาณ 20  กิโลเมตร เป็นหมู่บ้านท่ามกลางภูเขา ติดอันดับ 1ใน 7 จังหวัดในประเทศไทยที่มีอากาศและโอโซนที่ดีที่สุด และเป็นสถานที่ตั้งของพุทธอุทยานหุบผาสวรรค์หรือวัดพระธาตุอินทร์แขวนอันศักดิ์สิทธิ์และเป็นที่เคารพนับถือของชาวจังหวัดแพร่

วัตถุดิบหลักที่นำมาทำขนมชนิดนี้ คือ “เตา” แต่ไม่ใช่เตาที่ใช้ประกอบอาหารอย่างที่เข้าใจกัน แต่เป็นสาหร่ายชนิดหนึ่ง ซึ่งจะเติบโตและอุดมสมบูรณ์มากในพื้นที่แห่งนี้

“เตา” ที่นำมาทำขนมนี้ก็คือ “สาหร่ายสีเขียว” ซึ่งจะมีในภาคเหนือและภาคตะวันออก คนที่นี่จะเรียกว่า “เตา” หรือ “เทา” ส่วนในบางพื้นที่จะเรียกว่า “เทาน้ำ” เป็นพืชตระกูลสาหร่ายที่มีลำต้นเป็นเส้นตรงยาว จะมีสีเขียว ผิวสัมผัสลื่น ซึ่งเตาจะอาศัยอยู่ในน้ำสะอาด มีคุณค่าทางโภชนาการสูง โดยเฉพาะธาตุเหล็ก ที่สูงถึง 33.9% และยังอุดมไปด้วยสารต่อต้านอนุมูลอิสระอีกด้วย

“บ้านนาคูหา” แหล่งเพาะเลี้ยงเตาแบบธรรมชาติ

ด้วยความเป็นธรรมชาติที่ติดอันดับของที่นี่ จึงทำให้เกิดแหล่งเพาะเลี้ยงเตาแบบธรรมชาติ ซึ่งจะมีสายน้ำจากบนภูเขา ที่เป็นน้ำสะอาดไหลลงสู่แหล่งน้ำที่เต็มไปด้วยเตา และน้ำนี้จะไหลต่อไปยังน้ำตก จึงทำให้เกิดสาหร่ายชนิดนี้มากมายจนสามารถนำมาทำขนมขึ้นชื่อของที่นี่ นั่นก็คือ “ข้าวเกรียบเตา”

ข้าวเกรียบเตา ทำมาจากเตาหรือสาหร่ายน้ำจืด ซึ่งปัจจุบันชาวบ้านนำมาเพาะเลี้ยงไว้ในบ่อน้ำสะอาด จึงเป็นแห่งเดียวในประเทศไทย ที่เลี้ยงเตาขายเป็นอาชีพเสริม โดยมีอาชีพหลักคือการทำเมี่ยง สำหรับขั้นตอนการทำขนมชนิดนี้เริ่มจากนำเตามาล้างให้สะอาด จากนั้นใช้แป้งผสมให้เข้ากันจนเกิดเป็นสีเขียวธรรมชาติของเตา จากนั้นทำให้เป็นแท่งยาว ด้วยการปั้น ใช้ใบตองห่อแล้วนำมาทำให้สุกด้วยการนึ่ง แล้วนำเข้าตู้เย็นจนกลายเป็นก้อนแข็ง  เพื่อนำมาหั่นให้เป็นชิ้น ขั้นตอนต่อไปจะนำไปวางตากแดดจนแห้ง จากนั้นจึงนำมาทอดให้กรอบในน้ำมัน ก็จะได้ข้าวเกรียบเตาที่อร่อย หากทำขายก็จะนำมาบรรจุลงถุง เพื่อวางขายในร้านค้าภายในหมู่บ้าน ซึ่งปัจจุบันนี้ขายดีกว่าสินค้าชนิดอื่น จนทำให้บางครอบครัวในหมู่บ้านเลิกทำเมี่ยงแล้วหันมาทำข้าวเกรียบเตาขายสร้างรายได้เป็นอย่างดี ทำให้มีรายได้เข้าสู่หมู่บ้านและชุมชน ยิ่งถ้าเป็นช่วงเทศกาล จะมีนักท่องเที่ยวมาไหว้พระที่วัดพระธาตุอินทร์แขวน ส่งผลให้ข้าวเกรียบเตาขายดี โดยส่วนใหญ่จะซื้อไปรับประทานเองหรือเป็นของฝาก รสชาติที่แตกต่างจากข้าวเกรียบทั่วไป

ด้วยรสชาติอันเป็นเอกลักษณ์ มีความกรุบกรอบ และกลิ่นหอมชวนรับประทาน ส่วนรสชาติจะเค็มนิด ๆ กำลังพอดี จึงทำให้ข้าวเกรียบเตา จากบ้านนาคูหา เป็นของดีเมืองแพร่ที่ได้ทานแล้วรับรองจะติดใจ

ชวนมาลิ้มชิมรสอาหารไทยโบราณ…ถึงชื่อจะแปลกหูไปหน่อยแต่ก็อร่อยจนอยากบอกต่อ

วันนี้จะพามารู้จักกับอาหารไทย แน่นอนว่าไม่ใช้อาหารไทยที่กินกันเป็นประจำในทุกวัน แต่เป็นอาหารไทยโบราณที่แค่ได้ยินชื่อก็ต้องขอให้พูดซ้ำอีกรอบ ถึงแม้ชื่อจะแปลกหูไปบ้างแต่เรื่องรูปร่างหน้าตา กลิ่นรส และสีสันไม่แปลกอย่างแน่นอน การันตีด้วยชื่ออาหารไทยโบราณที่ขนาดอาหารไปทั่วไปที่กินเป็นประจำ ชาวต่างชาติต่างภาษาเมื่อได้ลองชิมก็ยกนิ้วบอกว่าเยี่ยมกันเกือบจะทุกราย แล้วนี่เป็นอาหารโบราณที่มีขั้นตอนซึ่งต้องใส่ใจในทุกรายละเอียด และต้องให้ประณีตสวยงาม บางเมนูถึงกับมีการแกะสลักผักผลไม้ที่ใช้ปรุงหรือใช้กินเป็นเครื่องเคียง ตอนนี่คงอยากรู้แล้วสิว่ามีเมนูอะไรก็บ้างตามมาดูกัน

เริ่มด้วยเมนูแรกชื่อ“แกงหมูตะพาบน้ำ” เป็นแกงไทยโบราณที่ไม่ได้ใช้เนื้อตะพาบมาใช้ในการปรุง แต่ใช้เนื้อหมูแทน แกงหมูตะพาบน้ำมีลักษณะเป็นแกงกะทิค่อนข้างข้น และสีออกเหลืองทองอมส้มนิดน้อย โดยวิธีทำก็แสนจะไม่ยุ่งยาก แค่นำพริกแดงแห้งเอาเม็ดออกแช่น้ำจนนิ่ม เกลือป่น ข่า ตะไคร้ ผิวมะกรูด หอมแดงกระเทียมปลอกเปลือก ลูกผักชีลูกยี่ร่าป่น กะปิ นำมาโขลกหรือปั่นรวมกันจนได้พริกแกงเนื้อละเอียด แล้วนำมาผัดกับหัวกะทิ ผัดจนกะทิแตกมัน ใส่เนื้อหมูหั่นชิ้น และหนังหมูขูดขนหั่นเส้นที่ต้มสุกแล้วลงไป ผัดให้เข้ากัน ใส่หางกะทิ จากนั้นปรุงรสด้วยน้ำปลา น้ำมะขามและน้ำตาลปี๊ด ใส่มะอึกผ่าสี่ สุดท้ายใบมะกรูดฉีดและพริกชี้ฟ้าแดงหั่นเฉียง หรือจะใส่เป็นพริกชี้ฟ้าแดงแกะสลักเป็นรูปดอกไม้ เพื่อเพิ่มความสวยงามของจานอาหารก็ได้เช่นกัน พอเดือดก็ปิดไฟตักขึ้นเสิร์ฟได้

ต่อมาจะเป็นเมนูอาหารเบา ๆ รสชาติไม่หนักมากนักชื่อเมนูว่า “ข้าวต้มสาคู” ซึ่งเป็นเมนูที่มีมาเกือบร้อยปี โดยชื่อข้าวต้มสาคูปรากฏในกาพย์เห่ชมเครื่องว่างในรัชกาลที่ 6 ข้าวต้มสาคูทำจากสาคูเม็ดใหญ่ แครอทหั่นเต๋าเล็ก ฟักทองปลอกเปลือกหั่นเต๋าเล็กและเม็ดถั่วลันเตา ซึ่งทั้งหมดต้มสุกแล้วใส่ลงในน้ำซุปไก่ จากนั้นใส่เนื้ออกไก่ฉีกต้มสุก ต้มจนเดือดเบาๆระวังอย่างให้น้ำขุ่น สุดท้ายปรุงรสด้วยซีอิ้วขาวเล็กน้อย เวลาจะกินก็ตักใส่ถ้วยโรยหน้าด้วยกระเทียมเจียว พริกไทยป่น ขนมปังตากแห้งหั่นเต๋าทอดเล็ก และใบขึ้นฉ่ายซอยเป็นอันเสร็จได้ข้าวต้มหอม ๆ รสชาติเบา ๆ เหมาะสำหรับเป็นอาหารเช้าทานได้ทุกเพศทุกวัย

อาหารไทยโบราณยังมีอีกหลายร้อยเมนู แถมแต่ละภูมิภาคก็มีชื่อและรสชาติอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะจาน ล้วนแสดงให้เห็นว่าการปรุงอาหารที่เกิดขึ้นในสมัยก่อน ไม่ใช่เป็นเพียงเพื่อการบริโภคเท่านั้น แต่ยังเป็นการสร้างสรรค์ผลงานศิลปะอีกอย่างหนึ่ง งานศิลป์ที่ผู้รับสามารถรับรู้และชื่นชมได้ทั้งในรูป รส กลิ่นและสัมผัสในคราวเดียวกัน

 

ชวนมารู้จักลักษณะของว่างอย่างไทย…..อีกมนต์เสน่ห์ของไทยกับเมื่อครั้งโบราณ

คนไทยในสมัยก่อน นอกจากจะกินอาหารคาวหวานกันในแต่ละมื้ออาหารแล้ว ในระหว่างวันหากมีอาการหิวจนท้องร้อง ก็ยังมีของว่างหรืออาหารว่างเตรียมไว้บรรเทาอาการหิว เพื่อรอกินอาหารคาวหวานในมื้ออาหารหลักถัดไป โดยเมนูอาหารว่างของไทยที่ถูกปรุงขึ้นนั้น ส่วนใหญ่มักจะมีลักษณะรูปร่างหน้าตาเป็นชิ้นพอดีคำ สามารถหยิบกินได้สะดวก รสชาติก็มักจะออกหวานนำเค็มตาม หรือจะออกรสหวานเค็มเด่นพอดีกัน บางเมนูอาจจะมีรสเปรี้ยวมาแทรกบ้าง เพื่อลดอาการเลียนเมื่อต้องกินหลาย ๆ ชิ้นติดต่อกัน ตัวอย่างเช่น

ม้าฮ่อ” ถึงชื่อเมนูนี่จะมีคำว่าม้า แต่ส่วนผสมหลักในการปรุงกลับเป็นพวกผักผลไม้ โดยม้าฮ่อเป็นของว่างไทยโบราณที่ผสมผสานระหว่างวัตถุดิบผลไม้รสเปรี้ยวและเนื้อสัตว์ออกมาได้อย่างลงตัว ซึ่งสวยงามประณีตทั้งรูป รส และกลิ่นเชิญชวนดึงดูดใจให้อยากลองหยิบเข้าปากสักคำ โดยวิธีการม้าฮ่อก็แสนเรียบง่ายเพียงใช้ผลไม้รสเปรี้ยว อาทิ ส้มเขียวหวาน ส้มโอ มะเฟือง มะยงชิด สับปะรด ฯ ตามแต่ใจจะปรารถนา นำมาปลอกเปลือกแล้วหั่นเป็นชิ้นพอดีคำ ด้านบนวางทับด้วยไส้ที่ทำจากเนื้อหมูบด กุ้งสดบด ถั่วสิสงคั่ว หอมแดง และเครื่องเทศมาผัดให้เข้ากัน แล้วปรุงรสหวานเค็มจากนั้นกวนไปเรื่อย ๆ จนเหนียวแล้วค่อยนำมาปั้นเป็นลูกกลม ๆ สุดท้ายตกแต่งหน้าด้วยผักชีและพริกชี้ฟ้าซอย เพื่อเพิ่มความสะดวกในการหยิบกิน อาจใช้จิ้มฟันเสียบลงไปในแต่ละชิ้น แต่หากอยากเข้าถึงอารมณ์การกินขนมโบราณที่แท้จริง ก็สามารถใช้เพียงนิ้วมือสองนิ้วคีบหยิบเข้าปากก็ได้เช่นเดียวกัน

นอกจากนี้ลักษณะอาหารว่างไทยสิ่งที่สำคัญอีกสิ่งคงหนีไม่พ้นรูปร่างหน้าตาที่ประดิบประดอยจนสวยงามน่ากินซึ่งก็มีอยู่หลายเมนูด้วยกัน แต่มีเมนูหนึ่งที่แทบจะไม่ได้ยินชื่อแล้วในปัจจุบันนั้นคือ “ล่าเตียงและหรุ่ม” อาหารว่างไทยโบราณที่มีมานานแต่ครั้งต้นกรุงรัตนโกสินทร์ มีรูปร่างลักษณะน่าตาเป็นชิ้นเหลี่ยมน่ารักจุ๋มจิ๋มขนาดพอดีคำ กินแล้วไม่หนักท้องจนเกินไป โดย 2 เมนูนี่จะมีไส้เหมือนกันที่ทำจากหมูสับ กุ้งสับ หอมหัวใหญ่หั่นสี่เหลี่ยมเล็กผัดกับรากผักชี กระเทียม พริกไทยที่โขลกรวมกันแล้วปรุงรสให้ออกเค็มนำหวาน จากนั้นใส่ถั่วลิสงคั่วบุบลงไปผัดไปเรื่อย ๆ จนแห้ง สุดท้ายนำมาห่อด้วยไข่โดยไส้ที่ห่อด้วยไข่ที่มีลักษณะเป็นแผ่นจะเรียกว่า หรุ่ม ส่วนไส้ที่ห่อด้วยไข่ที่ทำเป็นแพคล้ายแหซึ่งสามารถมองเห็นไส้ด้านในได้จะเรียกว่า ล่าเตียง

ลักษณะของว่างไทยยังมีเอกลักษณ์อีกหลายอย่าง ที่ทำให้มีเสน่ห์ซึ่งหลายเมนูมีวิธีการทำก็ไม่ยากอย่างที่คิดสามารถนำมาทำเป็นกิจกรรมในยามว่าง แล้วถ่ายรูปผลงานที่ทำอวดเพื่อนผ่านโซเชียลก็ดูเก๋ไก๋ไปอีกแบบ

 

มารู้จักกับรูปแบบขนมไทยโบราณ…อีกศาสตร์และศิลป์อันทรงคุณค่าของไทย


เมนูอาหารของไทยนั้นเต็มไปด้วยสีสันของรสชาติที่มีให้เลือกมากมาย หากแต่เมื่อมองย้อนกลับไปในอดีตจะพบว่าอาหารไม่ทำขึ้นแต่เพียงกินให้อิ่มท้องเท่านั้น ยังทำขึ้นเพื่อให้คนกินเกิดความพออกพอใจกับสิ่งที่ให้รับ ขนมไทยก็ถือว่าเป็นหนึ่งในของกินที่มีความประณีตสวยงาม ทั้งในลักษณะรูปร่างหน้าตาขนมที่ปรากฏ รสชาติเนื้อสัมผัสภายในปาก กลิ่นที่ได้รับทั้งก่อนกินและหลังกิน รวมถึงสีสันที่สดใสสวยงามดึงดูดใจให้อยากหยิบขึ้นมากิน

นอกจากนี้ขนมไทย โดยเฉพาะขนมไทยโบราณ มักจะมีลักษณะที่ทำเลียนแบบธรรมชาติไม่ว่าจะเป็นผลไม้ เช่น “ขนมเสน่ห์จันทร์” ที่มีรูปร่างหน้าตากลม ๆ สีเหลืองเปล่งปลั่ง มีจุกตรงกลางด้านบนสีน้ำตาลเข้มคล้ายผลของลูกจัน ขนาดชิ้นก็พอดีคำไม่ใหญ่ไม่เล็กจนเกินไป วิธีการทำก็ไม่ยุ่งยากสลับซ้อนอะไร เพียงแค่นำแป้งข้าวเจ้า แป้งข้าวเหนียว ผงจันป่นผสมกับน้ำตาลทรายที่ละลายในหัวกะทิ เอาไปตั้งไฟคนจนข้นแล้วใส่ไข่แดง เสร็จแล้วนำมาปั้นเป็นลูกกลม ๆ เลียนแบบผลจันทร์ แต่งจุกด้วยน้ำตาลปี๊บเคี่ยวจนมีสีน้ำตาลเข้มเลียนแบบจุกของผลจัน ขั้นตอนสุดท้ายนำไปอบควันเทียนก็จะได้ขนมเสน่ห์จันทร์ที่ทั้งหอมทั้งหวานละมุนโดยสามารถทานได้เลย หรือจะเก็บไว้กินคราวหน้าในภาชนะมีฝาปิดสนิทก็ได้

นอกจากนี้ขนมไทยโบราณยังมีลักษณะที่ทำเลียนแบบทิวทัศน์ เช่น “ขนมบุหลันดั้นเมฆ” ขนมไทยชาววังที่ทำเลียนแบบพระจันทร์เต็มดวงที่อยู่บนท้องฟ้ายามค่ำคืน ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากเพลงบุหลันลอยเลื่อน ตัวขนมบุหลันดั้นเมฆด้านนอกจะเป็นสีฟ้าครามเข้มคล้ายท้องฟ้าตอนกลางคืน โดยทำจากแป้งข้าวเจ้า แป้งถั่ว น้ำเชื่อม น้ำลอยดอกมะลิ น้ำสีที่ได้จากดอกอัญชัน ผสมให้เข้ากันใส่ลงในถ้วยตะไลขนาดเล็ก นำไปนึ่งพักสักแล้วเอาออกมาเทแป้งตรงกลางที่ยังไม่สุกออก จากนั้นใส่ไข่แดงผสมน้ำตาลตรงกลางเป็นวงกลมสีเหลืองซึ่งคล้ายพระจันทร์เต็มดวง นำไปนึ่งต่อจนสุกก็ได้จะได้ขนมบุหลันดั้นเมฆรสชาติหวานละมุนละไม มีกลิ่นหอมชื่นใจจากน้ำหอมมะลิและสีสันรูปร่างประณีตสวยงามมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว

ยังมีขนมไทยโบราณมีอีกมากมายหลายชนิด ซึ่งมีวิธีการทำไม่ยุ่งยาก หากแต่ต้องอาศัยการใส่ใจและสมาธิที่จดจ้องกับการปรุง ทำให้ขนมไทยโบราณหลาย ๆ ชนิดที่ทำง่ายสามารถซื้อกินได้ทั่วไปตามท้องตลาด บางครั้งอาจขาดเสน่ห์บางอย่างไป ส่วนขนมไทยโบราณอีกไม่น้อยที่มีวิธีการทำค่อนข้างสลับซ้อน ในปัจจุบันก็เริ่มไม่เป็นที่รู้จักมากนัก ถ้าหากอยากลองกินก็คงต้องลองลงมือทำ ซึ่งทำให้หลายต่อหลายคนพบว่าศาสตร์และศิลป์แห่งการทำขนมไทยนั้น ก็เป็นอะไรที่น่าหลงใหลไม่น้อยเลยทีเดียว

 

3 เมนูอาหารของประเทศไทยรสจัดจ้าน…ที่นานาประเทศยกนิ้วให้ว่าเยี่ยมยอด

อาหารไทยนั้นมีหลากหลายเมนูที่ติดอกติดใจชาวต่างชาติต่างภาษาที่ได้ลองลิ้มชิมรสกัน ถึงแม้จะเป็นเมนูที่มีกลิ่นรสจัดจ้านที่ต้องกินน้ำคำข้าวคำ แต่ก็หยุดกินไม่ได้ด้วยความอร่อยอันเป็นเอกลักษณ์ สังเกตได้จากจำนวนร้านอาหารไทยที่มีอยู่อย่างแพร่หลายในต่างประเทศ หลายแห่งหรือร้านอาหารไทยในย่านการท่องเที่ยวที่มักเต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวชาติต่าง ๆ แล้วเมนูอาหารไทยที่ดูคุ้นตาคุ้นตากันดี มีเมนูรสจัดจ้านไหนกันบ้างล่ะที่มักถูกพูดถึงในต่างประเทศ และเป็นที่ชื่นชอบชื่นชมกันของชาวต่างชาติ วันนี้จะพาไปรู้จักกับ “เมนูอาหารไทยรสร้อนแรงที่มักถูกพูดถึง”

มัสมั่น

มัสมั่นเมนูคุ้นหน้าคุ้นตา เมนูนี่ด้วยรสชาติที่อร่อยกลมกล่อมอันเป็นเอกลักษณ์จากการปรุงด้วยเครื่องปรุงและ เครื่องเทศหลากหลายชนิดเข้าด้วยกันอย่างลงตัว ทำให้มีรสชาติออกหวานนำอย่างกลมกล่อมไม่มีรสไหนที่ออกรสเด่นแหลมขึ้นมาจนเกินไป เนื้อสัตว์และมันฝรั่งที่ใส่ลงไปก็นุ่มนิ่มละมุนลิ้น แถมยังหอมอบอวลไปด้วยกลิ่นของเครื่องเทศนานาชนิด โดยเฉพาะกลิ่นยี่หร่าที่หอมร้อนแรงกว่าเครื่องเทศชนิดไหน นอกจากนี้แกงมัสมั่นยังมีสีออกแดงอมส้มของตัวน้ำแกงที่ดึงดูดคนกินให้อยากอาหารมากขึ้น จนอดไม่ได้ที่จะกินต่อไปเรื่อย ๆ จนหมดชาม

ต้มยำกุ้ง

ต้มยำกุ้งเมนูที่ชาวต่างชาติเมื่อมาเยือนประเทศไทยต้องสั่งกินสักครั้ง โดยเสน่ห์ที่ทำให้ต้มยำกุ้งเป็นที่ติดอกติดใจ ชาวต่างชาติ ก็เนื่องมาจากมีรสชาติเปรี้ยวเค็มเผ็ดออกหวานเล็กน้อยพอดี ๆ สีแดงอมส้ม และหอมกลิ่นสมุนไพรสดใหม่ที่กระตุ้นความอยากอาหารชวนให้น้ำลายไหลได้ดีทีเดียว แถมต้มยำกุ้งเป็นเมนูที่ให้ไขมันน้อยและพลังงานต่ำมาก ซึ่งเหมาะกับคนที่อยู่ในช่วงลดน้ำหนัก เพียงแค่กินต้มยำกุ้งร้อน ๆ คู่กับข้าวสวยนุ่ม ๆ มื้ออาหารนั้นจะกลายเป็นช่วงเวลาอันสุดพิเศษได้ไม่ยากนัก

ส้มตำ

เมนูส้มตำไม่ได้เป็นที่นิยมในหมู่ชาวต่างชาติเท่านั้น ในไทยก็เป็นอาหารยอดนิยมที่มีขายแทบทุกมุมถนน เนื่อง ด้วยส้มตำของไทยมีรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์มีครบทุกรสทั้งเปรี้ยว เค็ม เผ็ด หวาน และอูมามิ มีหลากหลายท็อปปิ้ง ทั้งเนื้อสัตว์ ผัก และผลไม้ต่าง ๆ ให้เลือกใส่ตามใจชอบ รวมถึงมีใยอาหารสูง ให้พลังงานและไขมันต่ำมากสามารถกินได้โดยไม่ต้องกลัวห่วงเรื่องน้ำหนักที่จะเพิ่มขึ้นหลังจากผ่านมื้ออาหารไป

อาหารไทยนอกจากจะมีรสชาติอร่อยแล้ว ยังต้องมีกลิ่นหอมและหน้าตาสวยงามประณีต สีสันสดใส ทำให้ผู้ทานอิ่มท้องและเพลิดเพลินไปกับรูปร่างหน้าตาของอาหาร แถมอาหารไทยยังให้คุณค่าทางโภชนาการและสรรพคุณทางยา ซึ่งมีผลดีต่อร่างกาย ด้วยเหตุนี่จึงไม่น่าแปลกใจเลย ที่เมื่อได้ชิมอาหารไทยแล้วจะต้องหลงรักถึงแม้จะกลิ่นรสเผ็ดร้อน จนต้องดื่มน้ำตาม